* ก่อนจะเตือนใครอื่น จงเตือนใจตนเป็นคนแรก
* เตือนเด็กนั้นเตือนง่าย แต่เตือนผู้ใหญ่นั้นเตือนได้ยาก
* ถ้าจะเตือนใคร ก็จงเตือนเฉพาะคนที่เตือนได้
* ถ้าจะเตือนผู้ใด อย่าให้กลายเป็นเป็นคำติเตียน
* ถ้าจะเตือนใคร จงอย่าเตือนต่อหน้าธารกำนัน
* อย่าเตือนคนที่ไม่ชอบฟังคำตักเตือน
* อย่าเตือนคนบ้า อย่าด่าคนเมา
* ความนิ่งของน้ำ ความสงบของลม และความเงียบของหมา อย่าได้ประมาทเป็นอันขาด
* คำหวานยิ่งน้ำอมฤตนั้น ระวังจะเป็นพิษที่ทำลายหัวใจ
* น้ำคำเสมือนน้ำทิพย์ น้ำจิตก็เสมือนแม่น้ำ
* ความรักทำให้คนตาบอด
* คนกล้าแม้ไม่ต้องปลุกใจก็กล้า
* คนเราเมื่อแรกเกิดก็มีสีดำคลุมศรีษะ นั่นคือสัญลักษณ์ของความทุกข์
* การร้องไห้เกิดจากทั้งความทุกข์และความสุข
* ยากเจ็ดทีย่อมพบกับความมีสักหน
* นอนสูงจงนอนคว่ำ นอนต่ำจงนอนหงาย
* ผู้ใหญ่ที่ดีย่อมไม่มีการถือโทษผู้น้อย ผู้น้อยที่ดีก็ย่อมไม่มีการถือโทษผู้ใหญ่
* การทำผิดโดยไม่ได้ตั้งใจ ย่อมได้รับอภัยไม่มากก็น้อย
* อสรพิษนั้นตราบใดที่ยังไม่ตาย พิษร้ายย่อมมีอยู่ตราบนั้น
* ไม่มีอะไรทำให้หญิงอายุสั้นเท่ากับความหึงหวง
* สิ่งที่ทำให้หญิงทรุดโทรมคือการมีบุตร
* ผู้หญิงนั้นถ้าไม่งอนเสียเลยก็ไม่งาม แต่ถ้างอนเกินไปความงามก็ไม่เหลือ
* อย่าเอาเป็ดมาขันประชันไก่
* ถ้าไม่มีดอกไม้ก็อย่าใช้ดอกหญ้า
* ถ้าปกครองตนไม่ได้แล้ว จะปกครองคนอื่นได้อย่างไร
* สร้างโรงเรียนดีกว่าสร้างโรงแรม แต่มนุษย์สมัยนี้ชอบสร้างโรงแรมกันยิ่งกว่าสร้างโรงเรียน
* ซ่อมแซมดีกว่ารื้อ ซื้อดีกว่ายืม ลืมดีกว่าหลง งงดีกว่าโง่งมงาย
* เงินที่ได้มาง่ายมักใช้คล่อง เงินที่หามาได้ยากมักไม่อยากใช้
* เงินคือบ่อเกิดของความดีและความชั่ว
* นักกีฬาที่ดีไม่ใช่แต่เก่งอย่างเดียว ยังต้องรู้แพ้รู้ชนะอีกด้วย
* จงทำเสมือนคนหูหนวกในบางครั้ง และทำเสมือนคนตาบอดในบางคราว
* จงทำตนเสมือนคนใบ้ในบางกาละ และทำตนเสมือนคนโง่ในบางเทศะ
* เป็นผู้ใหญ่ทำอะไรต้องเห็นใจผู้น้อย เป็นผู้น้อยอย่าทำเรื่องให้ผู้ใหญ่เคืองขัด
* อย่าสร้างวิมานในอากาศ อย่าสร้างปราสาทในความฝัน
* เกิดเป็นชายชาตรี ต้องทำหน้าที่ของลูกผู้ชาย
* เกิดเป็นสตรี อย่าลืมหน้าที่โดยกำเนิด
* เมื่อเป็นธิดา จงเป็นธิดาที่อยู่ในโอวาทของบิดามารดา
* เมื่อเป็นภรรยา จงเป็นภรรยาที่อยู่ในโอวาทของสามี
* เมื่อเป็นมารดา จงทำตนเป็นแม่พิมพ์ของบุตร
* จะรักใครชอบใคร ควรรู้ประวัติคนนั้นมากที่สุด
* คนที่เป็นคนเลวในสายตาของคนหนึ่ง อาจเป็นคนดีในสายตาของอีกคนหนึ่งก็ได้
* คนใจน้อย โกรธง่าย ไม่ควรร่วมงานกับใคร
* เวลาพาชีวิตไปสู่อวสาน พาการงานไปสู่จุดจบ
* เวลาที่ไม่พึงปรารถนาย่อมผ่านไปช้าจนน่าระอา
* เวลาที่ต้องการผ่านไปเร็วเหมือนติดปีกบิน
* เวลาฆ่าคนทุกคนและทุกวัน ในขณะที่คนชอบคิดว่าตนเป็นผู้ฆ่าเวลา
* คนที่ไม่เคยทำอะไรผิด คือคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย
* ในโลกนี้ไม่มีใครที่จะทำถูกไปเสียทุกอย่าง
* การเสียเวลาหมายถึงการเสียชีวิต ถ้าท่านรักชีวิตก็ต้องรักเวลาด้วย
* ลิ้นคือปีศาจที่ไม่มีใครสามารถปกครองได้
* ลิ้นกับริมฝีปากทำให้คนลำบากก็ได้ ทำให้สบายก็ได้
* คนที่ไม่เชื่อใจใครเลย คือคนที่ไม่เคยถูกใครล่อลวง
* ความไม่เชื่อใจ คือมารดาแห่งความปลอดภัย
* ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แต่ความจริงในบางครั้ง ก็ทำให้คนพูดความจริงถึงตายได้เหมือนกัน
* ความจริงที่กล่าวออกมาผิดกาลเทศะ ย่อมเป็นอันตรายแก่ผู้พูด
* ความเข้าใจคือแสงสว่างแห่งการศึกษา
* ตราบใดที่ยังมีชีวิต มนุษย์ย่อมคิดไม่สิ้นสุด
* ความอ่อนหวานคืออาการของความรัก
* คนที่ไม่ได้รับการสั่งสอนเสียเลย ยังดีกว่าคนที่ได้รับการสั่งสอนในทางที่ชั่วช้า
* ความหวานใครๆ ก็พอใจ แต่หวานมากเกินไปมักเป็นพิษ
* น้ำตาลหวานลิ้นเพียงใด ก็ไม่เหมือนเสียงที่หวานหู
* ดูหนังดูละครแล้วย้อนดูที่ตัวเรา
* ถ้าคนโง่ประสบความสำเร็จ ความสำเร็จนั้นก็มักทำให้คนโง่ต้องพินาศ
* อยู่อย่างไร้เพื่อน ดีกว่าการมีเพื่อนเลวๆ
* คนที่มีอำนาจมากที่สุดในโลกนี้ ก็คือคนที่สามารถปกครองตนเองได้
* การรู้จักพึ่งตนเอง คือกฎข้อแรกในการก้าวไปสู่ความสำเร็จ
* จงรักคนอื่นให้มาก แต่จงรักตัวท่านเองให้มากกว่า
* คนที่ขาดกำลังใจทำอะไรย่อมไม่สำเร็จ คนที่มีกำลังใจย่อมทำอะไรได้ทั้งสิ้น
* อย่าเอาเคียวไปเกี่ยวข้าวคนอื่น เมื่อเขาไม่ขอร้อง
* คนโง่มักอวดว่าตนฉลาด
* คนโง่มักชอบเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น
* จงอ่อนโยนแต่อย่าอ่อนแอ จงเข้มแข็งแต่อย่าแข็งกระด้าง
* ทางสายที่ปลอดภัยที่สุดคือทางสายกลาง
* ความจำที่ดี คือจำไว้ว่าอะไรควรจำอะไรไม่ควรจำ
* ความร่าเริงหรรษามีคุณค่าเหนือยารักษาโรค
* อำนาจมักอยู่เหนือความยุติธรรม
* ความทุกข์ระทมในขณะนี้ คือเงาแห่งความสุขในอนาคต
* พึงระลึกไว้ว่า ในโลกนี้ยังมีผู้เคราะห์ร้ายมากกว่าท่านอีกมากนัก
* การสูญเสียที่ร้ายกาจของมนุษย์คือ การสูญเสียบุตร ภรรยา มารดา บิดา เงิน สุขภาพ
และชื่อเสียง
* ถ้าท่านเคราะห์ร้ายจะไม่มีใครรู้จักท่าน ถ้าท่านโชคดีจะมีทั้งญาติและมิตรเต็มเรือน
* ความผิดมักเป็นครูที่ดี
* ความผิดครั้งแรกคือบทเรียนแห่งชีวิต
* คนฉลาดมักเรียนรู้จากความผิดพลาดของคนอื่น มากกว่าจะยอมให้ความผิดพลาดนั้นเกิดขึ้น
แก่ตน
* เงินไม่ชอบอยู่กับคนโง่
* เงินทำให้มิตรกลายเป็นศัตรู หรือศัตรูกลายเป็นมิตรก็ได้
* เสียงของเงินดังกว่าเสียงของปืน
* เงินพูดได้ และเงินทำให้คนที่ไม่ยอมพูดกลับพูดมากได้ด้วย
* ถ้าท่านเป็นนายของเงินไม่ได้ เงินก็กลายเป็นนายของท่าน
* เงินคือปุ๋ยอย่างดีสำหรับปลูกความรัก
* คนที่พูดว่าไม่เห็นแก่เงิน นั่นแหละคือคนที่ต้องการเงิน
* เมื่อเงินเข้าไปทางประตู ความยุติธรรมก็บินหนีออกไปทางหน้าต่าง
* ดวงจันทร์ไม่เคยหันด้านที่มืดมิดให้ใครได้เห็น
* ชีวิตมนุษย์ก็คล้ายดวงจันทร์ ด้านหนึ่งมืดแต่อีกด้านหนึ่งสว่าง
* "แม่" แม้จนอย่างไรก็ไม่เคยแลกลูกกับเงิน แต่หญิงที่แลกลูกกับเงินนั้นไม่ใช่ "แม่"
* ความรุ่งเรืองของลูกนั้นเกิดมาจากน้ำนม น้ำมือและน้ำใจของแม่
* ภาพที่น่าสมเพชที่สุด คือภาพของหญิงชราที่มีครรภ์
* สัญชาติมนุษย์นั้นเปลี่ยนกันได้ แต่เชื้อชาติเปลี่ยนไม่ได้
* ถ้าเสือดาวเปลี่ยนเป็นเสือลายพาดกลอนได้ นั่นแหละอันธพาลจึงจะเปลี่ยนนิสัยกลาย
เป็นคนดีได้
* เพื่อนบ้านที่ใกล้นั้น ดีกว่าพี่น้องที่อยู่ไกล
* มีเพื่อนบ้านที่ดีก็เหมือนมีโชค
* จงรักเพื่อนบ้าน แต่จงรักรั้วบ้านของท่านมากกว่า
* "หมากัดคน" ไม่เป็นข่าว แต่ "คนกัดหมา" เป็นข่าวใหญ่
* คนที่เงียบขรึม คือคนที่น่ากลัวกว่าคนเสียงดัง
* การสังเกตคือการนำมาซึ่งความฉลาด
* ความดื้อคือเครื่องพิสูจน์ความโง่
* คนฉลาดเปลี่ยนใจ แต่คนโง่มักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
* โอกาสและเวลาที่เสียไป ย่อมไม่มีทางที่จะได้คืนกลับมา
* ถ้าจะตีเหล็ก จงตีในขณะที่เหล็กนั้นยังร้อนอยู่
* จับวัวให้จับที่หาง แต่จับคนต้องจับที่ลิ้น
* ผู้เอาชนะความโกรธได้ คือผู้ชนะศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
* อดีตท่านหมดสิทธิ์ไปแล้ว อนาคตท่านยังไม่มีสิทธิ์ แต่ปัจจุบันท่านมีสิทธิ์เต็มที่
* การไปสู่จุดหมายปลายทางย่อมมีวิถีทางที่แตกต่างกัน
* ทางลัดเป็นทางที่สั้นและเร็วกว่าทางตรง แต่ทางตรงแม้จะยาวแต่ก็ราบรื่นและสะดวกสบายกว่า
* ความไม่เป็นระเบียบ คือสิ่งที่ทรมานจิตใจของคนที่มีระเบียบอย่างที่สุด
* สิ่งแวดล้อมที่เป็นระเบียบ ย่อมทำให้จิตใจมีความสุขสงบ
* วันนี้และเดี๋ยวนี้เป็นของท่าน
* ตัวของท่านเป็นผู้ลิขิตชีวิตของท่านเอง หาใช่ใครอื่นไม่
* การกระทำใดๆ ในชีวิต คือการลิขิตชีวิตเราเอง
* ลาเป็นสัตว์โง่ สิงห์โตเป็นเจ้าป่า แต่หนังลาก็ให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายได้เช่นเดียวกับหนัง
สิงห์โต
* การรู้จักฟังอย่างเดียว ดีกว่าการรู้จักพูดอย่างเดียว
* ถ้าไม่ฟัง แม้เสียงดังเพียงใดก็ไม่ได้ยิน ถ้าไม่สนใจ แม้จะได้ยินเพียงใดก็ไม่รู้เรื่อง
* การสูญเสียพรหมจรรย์ของสตรี ไม่มีใครรู้ดีกว่าตัวเอง
* ในความพยาบาท ผู้หญิงป่าเถื่อนยิ่งกว่าชาย ในความรักผู้หญิงรุนแรงอย่างไม่มีใครคาดถึง
* เสียงกระซิบกระซาบมักจะเป็นเสียงที่ทุกคนสนใจ
* เพื่อมารยาทบางครั้งก็ต้องกระซิบ แต่การกระซิบในบางคราวก็เสียมารยาท
* เสียงกระซิบย่อมทำให้ผู้อื่นเกิดความระแวงสงสัย และเข้าใจในทางไม่ดี
* เพียงเหล้าเข้าปากอย่างเดียว ทำให้อะไรๆ ออกมาจากปากได้มากมาย
* คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของคนเมา เป็นคำพูดที่ควรจดจำ
* คนเมาที่อันตรายมากที่สุด คือคนเมาที่ไม่ได้ดื่มน้ำเมา
* มนุษย์จมเหล้าตายมากกว่าจมน้ำตาย
* เหล้าทำให้หายอ่อนเพลียเมื่อได้ดื่ม แต่เมื่อสิ้นฤทธิ์เหล้าแล้วกลับอ่อนเพลียยิ่งกว่า
* เมื่ออยู่ท่ามกลางคนโง่ คนฉลาดอาจกลายเป็นคนที่น่าหัวเราะ
* ความรู้ดีอย่างเดียวไม่พอ ต้องความประพฤติดีด้วย จึงจะเอาตัวรอดได้
* ถ้านายจ้างเจ้าอารมณ์ ลูกจ้างก็อยู่ไม่ได้นาน ถ้าลูกจ้างเจ้าอารมณ์ จะทำงานที่ไหนก็ไม่ได้นาน
* โง่มาก่อนฉลาด ดีกว่าฉลาดมาก่อนโง่
* ลำ บากเมื่อหนุ่มสบายเมื่อแก่ ดีกว่าสบายเมื่อหนุ่มลำบากเมื่อแก่
* ผู้ใหญ่ไม่ควรทะเลาะกันให้เด็กฟัง
* ถ้าเยาวชนอ่านหนังสือเลวเมื่อใด เมื่อนั้นก็เท่ากับเขาได้สิ่งแวดล้อมที่เลวร้าย
* อย่าเห็นกงจักรเป็นดอกบัว อย่าเห็นความชั่วเป็นความดี
* คนที่คิดฆ่าตัวตายคือคนที่แพ้ชีวิต
* อย่าฆ่าตัวเองด้วยลิ้น อย่าขุดหลุมฝังตัวเองด้วยฟัน
* ความเงียบคือดนตรีอย่างวิเศษของผู้ต้องการความสงบ
* ความเงียบทำให้คนเป็นบ้าได้เท่าๆ กับทำให้คนเป็นสุข
* คำพูดที่หลุดออกมาจากปากแล้ว ย่อมจะกลับคืนเข้าในปากอีกไม่ได้
* ผู้ชายมักรู้อะไรๆ มากกว่าผู้หญิง แต่ผู้หญิงก็เข้าใจอะไรๆ ได้มากกว่าผู้ชาย
* ผู้หญิงเก็บความลับเก่งเท่าๆ กับการเก็บเงินเก็บทอง ผู้หญิงก็ครองโลกไปนานแล้ว
* คนที่ไม่เคยประสบความเดือดร้อนยุ่งยากเลย ก็คือคนที่ไม่ได้เกิดมาในโลกนี้
* ศัตรูที่รู้ความลับทุกอย่างของท่าน และท่านควรระวังที่สุดนั้นได้แก่ตัวของท่านเอง
* ท่านควรพูดแต่ความจริง แต่ความจริงบางอย่างในบางครั้งก็ไม่ควรพูด
* คนที่โง่ยิ่งกว่าคนโง่ คือคนที่โกรธคนโง่
* คนบ้ารักษาให้หายง่ายกว่าคนที่โกรธคนบ้า
* แสงสว่างในดวงจิต แสงดวงอาทิตย์ก็สว่างไม่เท่า
* พิชิตโลกจะมีประโยชน์อันใด ในเมื่อพิชิตใจของตนเองไม่ได้
* คนใจดีมักมีแต่เรื่องใจดี
* เมื่อล้มเองก็จงลุกขึ้นเอง
* อย่าปรับปรุงแต่ร่างกาย จิตใจก็ควรปรับปรุงด้วย
* คนที่เป็นคนย่อมแลเห็นคนเป็นคนเสมอ
* จงนั่งแต่ในที่ของท่าน แล้วจะไม่มีใครมาทำให้ท่านต้องลุกขึ้นได้เลย
* จงเป็นคนที่มีสัจจะ แล้วท่านจะเป็นคนที่มีผู้เชื่อถือมากล้น
* จงเป็นผู้บริสุทธิ์ เพราะคนที่เชื่อว่าท่านบริสุทธิ์นั้นมีอยู่มากมาย
* จงเป็นผู้เข้มแข็ง เพราะอุปสรรคขวากหนามของชีวิตนั้น ยังรอคอยท่านอยู่เบื้องหน้ามากนัก
* จงเป็นผู้กล้าหาญ เพราะอันตรายที่รอคอยท่านอยู่นั้นนับอนันต์
* ผู้น้อยนั่นแหละ คือผู้ที่จะโฆษณาลักษณะ นิสัย และพฤติการณ์ของผู้ใหญ่
* คำแนะนำเป็นสิ่งที่มนุษย์ชอบให้กันมากยิ่งกว่าสิ่งใด
* ถ้าท่านจะต้องให้คำแนะนำ อย่ารีบร้อนในการให้
* ถ้าท่านได้รับคำแนะนำ อย่าด่วนปฏิบัติตามคำแนะนำนั้นเสมอไปนัก
* คนดีเมื่อโกรธ มักโกรธประเดี๋ยวประด๋าว
* ในหมู่โจรก็ยังต้องมีระเบียบ ถ้าบ้านใดปราศจากระเบียบก็เลวร้ายยิ่งกว่ารังโจร
* คนที่หลงนิยมชมชอบคนโง่นั้น คือคนที่บรมโง่
* มนุษย์เรามีชีวิตอยู่ได้ด้วยความหวัง ถ้าปราศจากความหวังมนุษย์ก็ไม่น่าจะมีชีวิตอยู่
* ควรเอาเยี่ยงกา แต่อย่าเอาอย่างกา (ขยันแต่ชอบการขโมย)
* ลิงย่อมเป็นลิงแม้จะสวมหัวโขนเป็นยักษ์
* คนที่เห็นว่าการสรรเสริญไม่มีความสำคัญแต่ประการใดเลยนั้น คือคนที่ไม่เคยทำอะไรที่มี
คุณค่าแก่การสรรเสริญเลย
* กองทัพที่เตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลานั้น เป็นกองทัพที่มีชัยชนะอยู่ถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์แล้ว
* ปัญญาชนย่อมไม่เจรจาความใด อันไม่เป็นมงคลแก่ผู้ที่จากไป
* คนที่ตาบอดย่อมไม่ชอบใจคนที่ให้กระจกเงา
* มนุษย์ทุกชาติ ทุกภาษาในโลกนี้ มีโลหิตสีเดียวกัน
* หนังสือดีคือเพื่อนที่ดีที่สุดในบรรดาเพื่อนทั้งหลาย
* รักก็ไม่รัก เกลียดก็ไม่เกลียด ความรู้สึกเช่นนี้หามีในสตรีสาววัยรุ่นไม่
* เพียงแต่หญิงที่เรารักบอกว่าไม่เกลียด นั่นหมายความว่าเราชนะไปครึ่งตัวแล้ว
* ความตายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เช่นเดียวกับความมืดเป็นส่วนหนึ่งของวัน
* สิ่งของต้องใจแม้ราคาสูงเพียงใดก็ไม่แพง
* สตรีคือเชื้อเพลิง บุรุษคือไฟ เข้าใกล้กันเมื่อใดเป็นได้เรื่อง
* เรือยิ่งขนาดใหญ่ก็ยิ่งต้องการน้ำลึก
* ความยากจนทำให้ค่าของสิ่งต่างๆ ต่ำต้อยลง
* ความตกลงใจอย่างแน่วแน่คือสมบัติของมหาบุรุษ
* ความใจเร็วด่วนได้ คือบิดาแห่งความพินาศ
* ความตกลงใจ คือกระจกบานใหญ่ที่ฉายให้เห็นความรู้และการอบรมในอดีต
* อุบัติเหตุย่อมเกิดขึ้นได้ แม้ในครอบครัวที่มีระเบียบ
* คนฉลาดจะไม่รู้สึกว่าเขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว แม้ว่าความจริงเขาจะอยู่เพียงลำพังก็ตาม
* เมื่อท่านปูที่นอน ท่านก็ต้องนอนบนที่นอนของท่าน
* ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีการเริ่มต้น
* เลือดนั้นย่อมข้นกว่าน้ำเสมอ
* เด็กนั้นที่แท้ก็คือพ่อของผู้ใหญ่
* วันปีใหม่นั้น ปีหนึ่งก็มีได้เพียงครั้งเดียว
* เงานั้นมักจะมาก่อนตัวจริงเสมอ
* สถานที่มืดที่สุดนั้นคือใต้ลำเทียนที่จุดไว้
* วันที่ยาวนานที่สุดก็ยังต้องมีเวลาสิ้นสุด
* หญิงซึ่งมีแต่ความลังเลไม่แน่ใจ นั่นคือผู้สูญเสียโอกาส
* สุนัขย่อมไม่กินเนื้อสุนัขด้วยกัน
* ความฝันนั้นมักจะตรงกันข้ามกับความจริงเสมอ
* คนที่กำลังจะจมน้ำตายนั้น ย่อมต้องคว้าทุกสิ่งที่อยู่ใกล้มือ
* นอนแต่ค่ำ ตื่นแต่เช้าตรู่ จะทำให้คนนั้นมีสุขภาพสมบูรณ์ มีความมั่งคั่งและฉลาด
* สิ่งใดที่ได้มาง่ายสิ่งนั้นก็มักจากไปง่าย
* ศัตรูที่แสดงความเป็นศัตรูอย่างโจ่งแจ้งนั้น ยังมีความน่ากลัวน้อยกว่าเพื่อนจอมปลอม
* ผลไม้ที่เจ้าของเขาหวงนั้น มักจะเป็นผลไม้ที่หวานยิ่งนัก
* คนทุกคนมักจะได้พบกับโชคดี อย่างน้อยก็ครั้งหนึ่งในชีวิต
* ไม่มีมนุษย์ใดบำเพ็ญตนเป็นคนรักชาติได้ในขณะท้องแห้ง
* รักประเทศของตนและเป็นคนยากจนตลอดกาลนั้นใครจะกล้า
* ถ้าท่านจ่ายเงินก่อนงานเสร็จ งานจะเสร็จหลังกำหนด
* มีแต่แกะบ้าเท่านั้นที่ทำสันติภาพกับหมาป่า
* ปากกามีฤทธิ์มากกว่าดาบ ปากกาเป็นเครื่องมือที่อันตรายมากที่สุด
* บุคคลที่ใช้เหตุผลนั้นมีน้อย บุคคลที่ใช้อารมณ์นั้นมีมาก
* ปรัชญาคือกล้องจุลทัศน์แห่งความคิด
* มนุษย์ที่พูดเหมือนนักปรัชญา แต่มีชีวิตเหมือนคนโง่นั้นมีมาก
* เรียนปรัชญาสิบเล่ม ง่ายกว่าปฏิบัติตามปรัชญาหนึ่งข้อ
* ความสงสารซึ่งมีอยู่ในจิตใจ อาจละลายเป็นรูปของความรักได้
* เมื่อวานนี้คือครูของวันนี้
* เมื่อวานนี้ไม่ใช่วันของท่านเสียแล้ว
* พรุ่งนี้ยังไม่ใช่วันนี้ของท่าน
* "ลิ้น" ทำให้หัวใจได้รับความเจ็บปวดยิ่งกว่าเครื่องมือมีคมทุกชนิด
* จงเก็บลิ้น มิฉะนั้นลิ้นจะเก็บท่าน
* "ไว้ใจคนทุกคน" และ "ไม่ไว้ใจใครเลย" เช่นนี้ไม่ดีทั้งสองอย่าง
* คนใดยิ่งคิดน้อย คนนั้นก็ยิ่งพูดมาก
* นักพูดมักไม่ใช่นักทำที่ดี
* โง่หรือฉลาดอาจทราบได้จากการพูด
* ในโลกนี้มีสิ่งแน่นอนอย่างเดียวเท่านั้น สิ่งนั้นคือ "ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน"
* บาปใหญ่ในการโฆษณา คือการอวดอ้างเกินความจริง
* ในการที่จะให้ได้ประโยชน์จากคำแนะนำที่ดีนั้น ผู้รับคำแนะนำจะต้องมีความฉลาดยิ่งกว่าผู้
ให้คำแนะนำ
* คนชั่วที่สุดก็อาจจะให้คำแนะนำที่ดีที่สุดได้
* ไม่มีของกำนัลชนิดใดมีค่ายิ่งกว่าคำแนะนำที่ดี
* จงจดจำคำแนะนำของผู้ที่รักท่านไว้ ถึงแม้จะเป็นคำแนะนำที่ท่านไม่ชอบในปัจจุบันนี้ก็ตาม
* ความแก่ของบุรุษเพศอยู่ที่ความรู้สึก ความแก่ของสตรีเพศอยู่ที่รูปร่างหน้าตา
* เพื่อนเก่า, กาลเก่า, หนังสือเก่า, เหล้าองุ่นเก่า เหล่านี้ดีทั้งสิ้น
* ความชรา คือความเป็นทารกครั้งที่สอง
* นิสัยใจคอของผู้ชายเป็นอย่างไร จะรู้ได้จากการสนุกสนานของเขา
* หญิงใจดีถ้าไม่มีการไว้ตัว ชายก็จะเข้าใจผิดและคิดดูถูกได้
* การจากกันคือนิยามของความรัก
* มีดแข็งและคมปานใด ถ้าใช้ไม่ดีก็บิ่นหมด
* จงทำความรู้จักคุ้นเคยกับคนทั้งหลายเป็นจำนวนมาก แต่จงมี "เพื่อน" เพียงสองสามคน
* วันไหนมิได้รู้จักกันกับใครมากขึ้น วันนั้นเป็นวันที่ชีวิตหยุดอยู่กับที่ ไม่มีความก้าวหน้า
* การกระทำที่มีความยิ่งใหญ่ ย่อมแสดงให้เห็นถึงจิตใจที่ยิ่งใหญ่
* การกระทำนำมาซึ่งความคล่องแคล่วว่องไว
* คนฉลาดย่อมเปลี่ยนนิสัยไปตามกาลเวลา
* ประโยชน์ทุกอย่าง มีส่วนที่ไร้ประโยชน์รวมอยู่ด้วย
* คำตอบที่อ่อนโยน ย่อมทำให้ความโกรธละลายหายไป
* ความโกรธ ย่อมกวาดล้างความจริงออกมาจากจิตใจไม่มีเหลือ
* อะไรที่คนพูดออกไปในขณะโกรธนั้น ท่านจงจำไว้
* สัตว์เป็นเพื่อนที่คนคบได้ เพราะมันไม่เคยถามอะไรและไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์คน
* เครื่องแต่งกาย มิใช่เครื่องวัดความชั่วของคน
* อย่าโต้เถียง ถ้าไม่จำเป็น
* อะไรที่ทำให้เรารักผู้หญิงอย่างจริงจังนั้น คือ หนึ่ง…ความงามที่สะดุดจิตสะกิดตา
สอง…ชื่อเสียงที่ปราศจากราคีไม่มีจุดด่างพร้อย
* คนที่มีหนี้สิน คือคนที่ไร้อิสระ
* ถ้าท่านไม่เปิดประตูรับปีศาจ ปีศาจก็ไปจากประตู
* ผู้ที่ล้มลงไปในที่โสโครก ยิ่งนอนอยู่นานเพียงใด ก็ยิ่งโสโครกมากขึ้นเพียงนั้น
* ความผิดหวังคือบ่อเกิดของความท้อใจ
* ชีวิตที่เต็มไปด้วยความอับอายขายหน้า เป็นชีวิตที่ไม่มีเสียเลยดีกว่า
* "เป็นไปไม่ได้" เป็นคำที่จะพบได้ในพจนานุกรมของคนโง่เท่านั้น
* เป็นคนจนที่มีชีวิต ดีกว่าเป็นคนมั่งมีที่ตายแล้ว
* คนเรามักจะสรรเสริญผู้อื่น เพื่อตัวเองจะได้รับการสรรเสริญกับเขาบ้าง
* เรือรบ คือนักการทูตที่ดีที่สุด
* ปืนใหญ่กระบอกเดียว ดีกว่านักการทูตพูดร้อยคน
* ในการที่จะรู้จักซ่อนความสามารถของตนเองได้นั้น จำเป็นต้องมีความสามารถอย่างยิ่ง
* ไม่มีใครรู้ว่าตัวเราเองสามารถทำอะไรได้เองหรือไม่ เพียงไร จนกว่าจะได้พยายาม
* ไม่มีใครทำอะไรได้มากกว่าที่ตนสามารถทำได้
* ความสามารถของแต่ละคนมีขีดจำกัด
* อย่าทำสัญญาขายหนังหมี จนกว่าจะจับหมีได้
* ความงามของสตรีเสมือนหนึ่งต้นไม้ที่มีใบสวย แต่ผลของมันรสขม
* เมื่อเทียนดับแล้ว ผู้หญิงทุกคนงามเท่ากัน
* ความงามของสตรีดึงความสนใจของเพศตรงข้ามได้ โดยไม่ต้องกระจายเสียงโฆษณา
* เคราะห์ดีที่สุดที่ที่นอนของมนุษย์พูดไม่ได้
* ถ้าไม่มีผึ้ง น้ำหวานในดอกไม้จะกลายเป็นน้ำผึ้งไม่ได้
* การตั้งต้นเป็นส่วนสำคัญที่สุดของงาน
* คนโง่ "เชื่อ" ง่ายที่สุด
* ความไม่เชื่อที่น่ากลัวที่สุด คือความไม่เชื่อตัวเอง
* ถ้าท่านไม่ชอบได้ยินเสียงระฆัง ก็อย่าสัมผัสเชือกชักระฆัง
* ระฆังโบสถ์ส่งเสียงเรียกคนทั้งหลายให้เข้าโบสถ์ แต่ตัวมันเองไม่เคยเข้าไปในโบสถ์นั้น
* สมองมักจะพร่องเมื่อท้องเต็มเกินไป
* คนที่ไม่สนใจในเรื่องท้องของตนเอง ย่อมหวังให้สนใจในเรื่องอื่นได้ยากเต็มที
* ท้องแห้ง ทำให้ไม่ได้ยินเสียงใครทั้งสิ้น
* ท้องแห้ง เรี่ยวแรงย่อมไม่ยอมอยู่ด้วย
* ท้อง คือสัตว์ป่าที่น่ากลัวที่สุด
* ท้องที่เต็มมากเกินไป คือบ่อเกิดแห่งความเกียจคร้าน
* ไม่มีนาฬิกาเรือนใดตรงเวลายิ่งกว่าท้อง
* ถ้าท่านให้ผลประโยชน์แก่ผู้อื่น อย่าจดจำ
* ขนนกเพียงขนเดียว ดีกว่านกหนึ่งตัวในอากาศ
* ไม่มีใครตาบอดยิ่งกว่าคนที่ไม่ยอมมองสิ่งที่ควรมอง
* ไม่มีใครหูหนวก ยิ่งกว่าคนที่ไม่ยอมฟังสิ่งที่ควรฟัง
* มนุษย์เป็นสัตว์โลกชนิดเดียวที่หน้าแดงเพราะความอาย
* คนคุยอวดอ้างเกินความจริงกับคนพูดเท็จเป็นพี่น้องกัน
* การคุยอวดอ้างความรู้ของตนเอง คือการประกาศความโง่ของตนเอง
* ความกล้า ถ้ามีมากเกินไปก็กลายเป็นความบ้า
* คนกล้าถ้าไม่รู้ว่าควรกล้าเมื่อไหร่ ก็กลายเป็นคนโง่
* คนกล้า ถ้ากล้าโดยไม่คำนึงถึงอันตรายก็กลายเป็นคนประมาท
* มิตรภาพท่ามกลางการขอยืมและการให้ยืมนั้น เป็นมิตรภาพที่มีอนาคตมืดมัวยิ่งนัก
* การขอยืม การขอทาน คือพี่น้องท้องเดียวกัน
* การเป็นบุคคลที่ไม่มีใครรู้จักนั้น เป็นความปลอดภัยชนิดหนึ่งเหมือนกัน
* ถ้ารู้จำนวนเม็ดทรายในทะเล ถ้ารู้จำนวนเม็ดฝนที่ตกลงมา ก็สามารถรู้ความคิดในจิตใจ
ของคนได้
* ผู้ที่รักธรรมชาติอย่างแท้จริง ย่อมไม่ยอมเด็ดดอกกุหลาบจากต้น
* ธรรมชาติไม่ต้องการความช่วยเหลือจากมนุษย์
* “ความจำเป็น” ไม่รู้จักกฎหมาย รู้จักแต่ชัยชนะ
* "ความจำเป็น" คือบ่อเกิดแห่งความเจริญ เท่าๆ กับความเสื่อม
* กิริยาอ่อนโยน วาจาอ่อนหวานเพียงเท่านั้น มิใช่เครื่องยืนยันว่าเป็นสุภาพชน
* ชีวิตคือการต่อสู้ อุปสรรคคือยาชูกำลัง
* มนุษย์ คือสัตว์โลกชนิดเดียวที่รู้จักหัวเราะและร้องไห้
* บุรุษต้องการเป็นคนแรกของสตรี แต่สตรีต้องการเป็นคนแรกและคนสุดท้ายของบุรุษ
* ความอาฆาต ทำให้คนแก่เร็วได้อย่างไม่น่าเชื่อ
* คนที่มีความอาฆาต เมื่อส่องกระจกทุกครั้ง จะรู้สึกว่าความสวยงามของใบหน้าเหลือน้อย
ลงทุกที
* เมื่อเลือดแห่งความอาฆาตวิ่งขึ้นมาที่หน้า ตาก็มองไม่เห็นอะไร
* เมื่อเลือดแห่งความอาฆาตท่วมหัวใจ ร่างกายก็มักจะจมกองเลือด
* ความจำที่ทำให้ไม่สบายใจปรากฏขึ้นเมื่อใด จงไล่มันไปเมื่อนั้น
* ในขณะก้าวไปข้างหน้า อย่าลืมเหลียวหลัง
* ทุกครั้งที่ส่องกระจก อย่าดูแต่หน้า จงดูจิตใจของท่านด้วย
* ข้างหลังกระจก มักจะมีปีศาจคอยลวงตาลวงใจอยู่เสมอ
* การกระทำอันใดที่เราไม่ชอบให้คนอื่นกระทำแก่เรา การกระทำอันนั้นเราก็อย่ากระทำแก่คนอื่น
* หาเข็มในกองฟาง ง่ายกว่าหาคนที่ไม่เคยทำความผิด
* คนที่ไม่เคยทำบุญเลย อาจจะเป็นคนใจบุญยิ่งกว่าคนที่ทำบุญ
* ป้องกันมิให้คนกระทำความผิด ดีกว่าลงโทษคนที่ทำความผิดแล้ว
* หนังสือเป็นมิตรในเรือน เป็นเพื่อนทั่วประเทศ
* ถ้าท่านรักบุตรของท่าน ท่านก็ต้องควบคุมดูแลการคบเพื่อนเข้าบ้านของบุตรท่าน
* โรครักต้องรักษาด้วยรักใหม่ต่อไป ไม่ใช่รักษาด้วยปืนหรือยาพิษ
* เมื่อความระแวงสงสัยเข้ามาทางประตูหน้าบ้าน ความรักก็ออกไปทางประตูหลังบ้าน
* งานย่อมสร้างคน ในขณะที่คนสร้างงาน
* ชีวิตของท่านที่อาศัยผู้อื่นอยู่ อาศัยผู้อื่นกิน โดยไม่ทำอะไรให้เลย ไม่ผิดกับชีวิตของสัตว์เลี้ยง
* คนที่เกิดมาแล้วก็ตายไปจากโลกนี้ โดยมิได้ฝากคุณงามความดีอะไรไว้ในโลกเลยนั้น เกิดมาก็
เหมือนกับไม่เกิด
* โลกที่ดี เป็นที่น่าอยู่สำหรับท่าน คือโลกที่ท่านเป็นผู้ให้, เป็นผู้ให้ยืม, เป็นผู้ให้ความช่วยเหลือ
* โลกที่ไม่ดี ไม่เป็นที่น่าอยู่สำหรับท่าน คือโลกที่ท่านเป็นผู้ขอ, เป็นผู้ขอยืม, เป็นผู้ขอความ
ช่วยเหลือ
* ถ้าเอางูใส่ไว้ที่อก มันจะฉกเมื่อมันอบอุ่น
* ในโลกนี้มีความยุติธรรมแน่ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน
* หิมะแห่งความยุติธรรมย่อมละลายไป เมื่อแสงแห่งเงินตรานั้นมันมีความร้อนมากพอ
* คนไม่มียางอาย ทำสิ่งที่น่าอับอายขายหน้าได้ทุกอย่าง
* คนที่ไม่มียางอาย คือคนไร้ความสำนึก
* อะไรที่ไม่มีกฎหมายบังคับ แต่ความอายอาจจะบังคับให้ยับยั้งได้
* เมื่อมนุษย์ไม่เชื่อว่ามีนรก มีสวรรค์ มนุษย์ก็ทำบาปได้ทุกอย่าง
* อย่าปล่อยให้ลิ้นของท่านประจานตัวของท่านเอง
* คนใดที่ใช้คำด่าหยาบคาย คนนั้นคือคนที่แสดงความเลวร้ายของตนเอง
* การตกลงใจของหนุ่มสาวแรกรักนั้น มักเห็นแก่ตัวมากกว่าเห็นแก่หน้าบิดามารดา
* ความสุขุมรอบคอบ คือพี่เลี้ยงที่ดีของการตกลงใจ
* ถ้าท่านพบทางสว่างแล้ว จงเดินทางนั้นไปจนตลอดกาล
* ความมืดกับความสว่างเป็นของคู่กัน เมื่อใดที่ท่านตกอยู่ในความมืด เมื่อนั้นจงรีบแสวงหา
ความสว่าง
* ความสุภาพ คือเงาของจิตใจที่สงบ
* ไม่มีใครหรอกที่ต้องการช่วยคนที่ไม่พยายามช่วยตนเอง
* ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ
* เขียนด้วยมือ ถ้าจำเป็นจะต้องลบก็ควรลบด้วยมือ
* ถ้ารู้จักขอ ก็ควรรู้จักให้เช่นเดียวกัน
* ยศและบรรดาศักดิ์คือสิ่งที่มนุษย์สมมุติขึ้น เพื่อแสดงระดับแห่งคุณงามความดีของมนุษย์
แต่ยศและบรรดาศักดิ์นั้น หาใช่เครื่องประกันว่ามนุษย์ผู้มียศบรรดาศักดิ์ จะไม่มีคนประพฤติ
ชั่วก็หาไม่
* ถ้าท่านมองทุกสิ่งแต่ในด้านที่ดี ท่านก็จะแลเห็นแต่ความดี
* ลิงแม้จะเล่นละครได้ แต่ละครนั้นก็ยังเรียกว่า "ละครลิง"
* ความฝันกับความจริง คือตลิ่งของสองฝั่งแม่น้ำ
* ความฝันนั้น มีส่วนในการสร้างความเจริญให้แก่โลกได้ไม่น้อย
* บุคคลอยู่ในประเภทใด ชั้นใด มักชอบคบแต่บุคคลชั้นนั้นประเภทนั้น
* ถ้าท่านพยายามที่จะทำตามคำแนะนำของคนอื่นเสมอไปเมื่อใด เชื่อเถอะว่าท่านจะเป็นโรค
ประสาทเมื่อนั้น
* เสียงเป็นเสน่ห์ตรึงใจยิ่งกว่าความสวย กลิ่นหอมยังซาบซึ้งยิ่งกว่าเสียงเสน่ห์ รสหวานยัง
ซาบซึ้งยิ่งกว่ากลิ่นหอม สัมผัสไซร้มีอิทธิพลเสียยิ่งกว่ารสหวาน
* ทำดีกว่าพูด แต่บางครั้งพูดดีกว่าทำ
* เพียงแค่คิดแต่ไม่ลงมือทำนั้นหาประโยชน์มิได้ แต่คิดแล้วไม่ทำก็ยังดีกว่าทำโดยไม่คิด
* เรียนอะไร เรียนให้รู้ เป็นครูเขา
* ทำอะไร ทำให้สุดฝีมือและความคิด
* ความหิวกับความรัก มักไม่ยอมเดินทางร่วมกัน
* ท่านจะพูดอย่างไรก็พูดได้ แต่การจะพูดให้คนอื่นเชื่อนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
* ความไม่รู้ทำให้เกิดความกลัวได้ เท่าๆ กับทำให้เกิดความกล้า
* ผู้รู้ที่แท้จริงคือผู้ที่รู้สึกตัวว่า ยิ่งเรียนมากขึ้นเท่าไรยิ่งโง่มากขึ้นเท่านั้น
* คนที่โกหกเก่งที่สุดในโลก คือคนที่บอกว่าตนไม่เคยโกหกเพราะพูดโกหกไม่เป็น
* จงปล่อยคำสรรเสริญให้ผ่านไป แต่จับคำตำหนิติเตียนไว้ เพื่อใช้เป็นกระจกเงาส่องดูภาพ
สะท้อนของตนเอง
* จำไว้ว่าอุปสรรคนั้นเปรียบเสมือนยาชูกำลัง ที่สามารถให้การบำรุงแก่ร่างกายเท่าๆ กับการ
ทำลาย
* จงจำไว้ว่า ความพยาบาทไม่เคยทำให้ชีวิตของใครรุ่งโรจน์
* เมื่อดนตรีต้องมีจังหวะ ชีวิตมนุษย์ก็ต้องมีจังหวะเช่นเดียวกัน
* สว่างตาด้วยแสงไฟ สว่างใจด้วยแสงธรรม
* ถ้าท่านหัวเราะคนทั้งโลกจะหัวเราะกับท่าน แต่ถ้าท่านร้องไห้ จะไม่มีใครร้องไห้กับท่าน
* รักน้อยๆ แต่ขอให้เป็นรักที่ยืนนาน
* คนหัวเราะดังที่สุด คือคนที่หัวเราะทีหลัง
* ข้าสองจ้าว บ่าวสองนาย ไม่บังควรคบหาสมาคมด้วย
* หญิงสามผัว ชายสามโบสถ์ ควรหลีกให้ห่างไกล
* เงินเป็นทาสที่ดี แต่เป็นนายที่เลวที่สุด
* ไม่เคยมีใครที่แก่เกินเรียน
* เบื้องหลังคนผู้มีสามารถคนหนึ่งนั้น ยังมีคนสามารถคนอื่นๆ อยู่อีกเสมอ
* ถ้าปราศจากโอกาส ความสามารถก็ไร้ความหมาย
* การจากกันทำให้ความรักเพิ่มพูนในหัวใจมากขึ้น เมื่อลับหลังจงอย่านินทาเขา
* อย่าไว้วางใจในอนาคต แม้จะสดใสเพียงใดก็ตาม
* ความวิบัติ หายนะ จะแนะนำให้มนุษย์รู้จักตัวเองดีขึ้น
* อย่าให้คำแนะนำแก่ใคร จนกว่าเขาจะขอร้อง
* เราให้คำแนะนำแก่เขาได้ แต่เขามักประพฤติตัวตามคำแนะนำนั้นไม่ค่อยได้
* ทุกคนอาจรับคำแนะนำได้ แต่คนฉลาดเท่านั้นที่จะได้ประโยชน์จากคำแนะนำนั้น
* จงตักเตือนเพื่อนของท่านสองต่อสอง แต่จงชมเชยยกย่องเขาต่อหน้าธารกำนัล
* คนที่มีผมหงอกนั้นเป็นเครื่องหมายแห่งความชรา หาได้หมายถึงความฉลาดไม่
* อย่าตอบจดหมายใครในขณะที่ท่านโกรธ
* เมื่อคนเราโกรธปากของเขาจะอ้า แต่ตาของเขาจะปิดสนิท
* มนุษย์ทุกคนมีนัยน์ตา แต่มนุษย์น้อยคนนักที่ใช้นัยน์ตานั้นมองไกลๆ ไปเบื้องหน้า
* ถ้าท่านมีความกล้า โชคลาภมักจะเข้าข้างท่านเสมอ
* ความสวยงามเป็นของกำนัลอันดับแรกที่ธรรมชาติให้แก่ผู้หญิง และก็เป็นสิ่งแรกที่ธรรมชาติ
จะเรียกเอาคืนกลับไป
* ความสวยคืออำนาจ และยิ้มนั้นคือดาบอันคมกริบ
* ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ ตราบนั้นเรายังมีหวัง
* จงพูดช้าๆ แต่จงดูอย่างรวดเร็ว
* คนรอบคอบมักทำอะไรไม่ผิดพลาด
* ความรอบคอบเป็นบุตรคนหัวปีของความฉลาด
* อย่าดื่มอะไรที่ท่านมิได้ดู อย่าเซ็นชื่อโดยมิได้อ่านข้อความ
* เมื่อท่านเสียทรัพย์ นับว่าท่านยังไม่สูญเสียอะไร
* เมื่อท่านเสียสุขภาพ หมายถึง ท่านได้สูญเสียอะไรบางอย่างไปแล้ว
* เมื่อท่านเสียบุคลิก นั่นย่อมหมายความว่าท่านได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง
* จงทำใจให้ร่าเริงเข้าไว้ เพราะสิ่งที่เลวร้ายที่สุดนั้นยังมาไม่ถึง
* การนิ่งเป็นศิลปะอันยิ่งใหญ่ในการสนทนา
* บุคคลที่ไม่กล้าลงมือทำอะไรเลยนั้น ย่อมหวังอะไรไม่ได้เลย
* คนขลาดไม่เคยมีใครได้เป็นใหญ่เป็นโต
* ไม่มีใครที่จะทำให้ท่านเสียเกียรติ นอกจากตัวของท่านเอง
* จงกินเพื่อความพอใจของท่านเอง แต่จงแต่งกายเพื่อความพอใจของคนอื่น
* จงกินเพื่อมีชีวิตอยู่ แต่อย่าอยู่เพื่อที่จะกิน
* คนที่ทำผิดแล้วยอมรับผิดคือผู้ชนะ
* เมื่อทุกคนผิดหมด ทุกคนก็ย่อมถูกหมดได้
* ความมั่งคั่งก่อให้เกิดมิตรมากมาย แต่ความหายนะจะเป็นเครื่องทดลองน้ำใจมิตร
* กิริยาที่อ่อนโยนเหมาะสมกับกาลเทศะ การคิดถึงหัวอกคนอื่น คือลักษณะสำคัญ ๒
ประการของสุภาพชน
* ความกตัญญูคือความทรงจำของดวงใจ
* ความสุขเหนือสิ่งอื่นใดก็คือสุขภาพอันสมบูรณ์
* หวานพืชเช่นไรได้ผลเช่นนั้น
* ไม่มีใครหูหนวกเท่ากับคนที่ไม่ต้องการจะฟัง
* สุจริตเป็นอุบายที่ยอดเยี่ยม
* เกียรติย่อมขึ้นอยู่กับการทำงานที่สัตย์ซื่อ
* สำหรับคนเจ็บ ตราบใดที่ชีวิตยังไม่สิ้น ตราบนั้นยังมีความหวังอยู่
* สามีที่ดีควรจะหูหนวก และภรรยาที่ดีควรจะตาบอดเสียบ้างในบางกรณี
* เมื่อรู้ว่าตัวเองโง่ มีโอกาสที่จะฉลาดได้
* การทำให้คนอื่นหัวเราะโดยที่ตนเองมิได้ร่วมหัวเราะด้วยนั้น ย่อมก่อให้เกิดผลใหญ่หลวง
* เหตุผลและการตัดสินใจ เป็นคุณสมบัติของผู้นำ
* รากฐาน ๓ ประการในการเรียน คือ จงดูให้มาก จงทนทุกข์ให้มากจากการคร่ำเคร่ง และจง
ศึกษาเรียนรู้ให้มาก
* จะดูลูกสาวว่าเป็นอย่างไรก็ให้ดูแม่เป็นตัวประกอบด้วย
* ความรักครั้งแรกและความรักครั้งสุดท้าย คือความรักตัวของเราเอง
* คนโง่ย่อมไม่รู้จักค่าของการหัวเราะ
* เก็บอารมณ์ได้เมื่อใด จะเห็นแสงสว่างของปัญหาเมื่อนั้น
* คนที่ดีแต่พูดจะเลี้ยงท่านด้วยช้อนเปล่า
* ชีวิตเป็นของดีอยู่ในตัว และเป็นการง่ายที่สุดที่มีอยู่ในโลก แต่เป็นการยากที่สุดที่จะทำให้
ดำเนินไปในทางที่เหมาะสม
* แม้จะปีนขึ้นไปโหนบนยอดไม้ ก็อย่าเพิ่งคิดว่าสูงกว่าคนอื่น
* ทุกชีวิตมีชีวิตอยู่ด้วยการตั้งต้น
* จิตใจของใครจะปล่อยให้โบยบินไปสารทิศใดก็ได้ แต่ขอให้ไปเกาะอยู่กับความดี
* อารมณ์โปร่ง จิตใจกระปรี้กระเปร่า เป็นสนามของความคิดใหม่ๆ
* ตามคนอื่นอีกแล้ว ท่านเกลียดตัวเองนักหรือจึงไม่ยอมเป็นตัวของตัวเอง
* ถ้าปรารถนาจะเป็นผู้มีความสำเร็จในชีวิต จงคบความมานะและความกล้าไว้ใจมิตร
* การดิ้นรน ไม่ใช่จะได้ความสุขเสมอไป
* ลมหายใจของคนอื่น ราคาแพงกว่าทอง
* จะหามจั่ว จงหามก่อนที่จะปลูกบ้านเสร็จ
* คำว่าแพ้ เป็นคำที่สร้างความเชื่อมั่นของผู้ที่มีความพากเพียร
* ความเกียจคร้าน เป็นนโยบายของผู้รักความจน
* ยอมโง่ ๕ นาที ดีกว่าโง่ตลอดชีวิต
* ความเศร้า เรียกร้องสิ่งที่ล่วงเลยไปแล้วกลับคืนมาไม่ได้
* มองให้ไกลแต่หยิบสิ่งที่อยู่ใกล้ก่อน
* ดวงตามีไว้มองตัวเองมากกว่ามองคนอื่น
* ผู้นุ่งกางเกงขาดก้น มักจะคอยดึงเสื้อคลุมก้นเสมอ
* ปากคนปกปิดยากยิ่งกว่าปากไห
* ความอดทนเป็นสิ่งขมขื่น แต่ผลมันหวานชื่นเสมอ
* มือมิได้มีไว้ซุกกระเป๋าอย่างเดียว
* การทำให้คนรักนั้นง่าย แต่การทำให้คนชังง่ายกว่า
* อยู่เพื่อวันนี้ แต่ทำวันนี้เพื่ออนาคต
* ทุกคนจับเวลาไว้ไม่ได้ แต่ใช้เวลาทำประโยชน์ได้
* ความล้มเหลวเป็นแม่บทของความสำเร็จ
* กอบโกยมาก ตายแล้วก็หอบเอาคำสาปแช่งไปมาก
* รู้จักซ่อนความสามารถ นับเป็นความสามารถอันยอดเยี่ยม
* จงสร้างคำพูดของท่านให้มีน้ำหนักด้วยความจริง
* กิริยาที่อ่อนสุภาพ เป็นเสมือนดวงประทีปส่องหนทาง
* การหักห้ามใจตนเอง เป็นผลของความฉลาด
* ไม่ควรเอาอารมณ์ที่ล่วงเลยไปแล้ว กลับเข้ามาอยู่ในดวงใจ
* รองเท้ากัดเท้าหรือไม่ คนที่ใส่เท่านั้นที่รู้
* น้ำที่เขาจะดื่มเขาจะไม่เอาเท้าไปจุ่ม
* ไม่มีอนุสาวรีย์ใดจะสวยเด่นเป็นสง่า เท่าอนุสาวรีย์แห่งคุณความดี
* ไม่ว่าจะกาลไหนๆ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร
* กลัวเสียเกียรติก็อย่าทำลายเกียรติ
* ความกระตือรือร้น เป็นบันไดส่งขึ้นสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
* เป็นที่หนึ่งในกระท่อม ดีกว่าเป็นที่สองในวัง
* แม้ศัตรูจะเท่าหนู ก็จงระวังให้เท่าราชสีห์
* ชนะตนเองคือธงชัยอันสูงสุด ซึ่งมีไม่กี่ธงในโลก
* พูดเพียงครึ่งหนึ่งของความคิด อย่าคิดเพียงครึ่งแล้วพูด
* จงรักษาความดีเหมือนเกลือรักษาความเค็ม
* ร้องไห้กับคนฉลาด ดีกว่าหัวเราะกับคนโง่
* การนิ่ง เป็นคำตอบที่สุภาพและคมคายที่สุด
* ทั้งๆ ที่รู้ก็ควรนิ่งทำเป็นไม่รู้ เพื่อที่จะได้ฟังสิ่งที่รู้ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
* เข็มนาฬิกาแม้จะเล็กนิดเดียว แต่มันก็ทำงานได้โดยไม่มีเวลาพักผ่อนตลอดเวลา ๒๔ ชั่วโมง
* เมฆฝนจะเป็นประโยชน์ ก็ต่อเมื่อตกลงมาเป็นฝนแล้วเท่านั้น
* รักตัวเองมากเท่าไร จงสรรเสริญตัวเองให้น้อยลงเท่านั้น
* คนไม่มีความรู้ แม้จะเจรจาไพเราะเพราะพริ้งเพียงใด ก็หาสาระแห่งถ้อยคำนั้นไม่ได้
* มือดีปราบศัตรูได้คนเดียว หัวดีปราบศัตรูได้เป็นพัน
* ยิ้มหลังสุดดีกว่าหัวเราะครั้งแรก
* วิสัยมดแดงย่อมรักพวกพ้อง และรักรังของมันยิ่งกว่าชีวิต
* การรอคอยโชคชะตา เป็นงานของคนเกียจคร้าน
* คนเป็นอันมากพูดอย่างปราชญ์ แต่มีชีวิตอยู่อย่างคนโง่
* ปลาฉลาดย่อมไม่ผุดขึ้นใกล้นกกระยาง
* รู้จักจังหวะชีวิต แม้ลมปากก็เป่าออกเป็นทองคำได้
* จงเปลี่ยนใจโดยเร็ว เมื่อความรู้สึกกระตุ้นเตือนในเรื่องความชั่ว
* จงทำให้สำเร็จ และเมื่อสำเร็จแล้วก็จงทำต่อไป
* คันศรแม้จะทำด้วยไม้วิเศษสักปานใด ถ้าปราศจากสายเสียแล้วก็หมดความหมาย
* ไม่อุ้มเขาก็อย่าเหยียบเขา
* การด่าคืออาวุธของไพร่
* ปิดประตูเสีย อย่าให้ความชั่วแวะมาเยี่ยม
* รู้อย่างเดียวทำสำเร็จ ดีกว่ารู้หลายอย่างแต่ทำไม่สำเร็จ
* คำติเตียนเป็นเสมือนสายฝน ที่หลั่งลงมาให้ต้นไม้แห่งชีวิตเขียวชะอุ่ม
* จงชนะคนหยิ่งด้วยความสุภาพ
* น้ำย่อมตกลงสู่ที่ต่ำฉันใด ความเมตตาย่อมหลั่งลงสู่คนถ่อมตัวฉันนั้น
* ไม่ควรเสียก้อนหินจำนวนมาก เพื่อแลกกับนกตัวเดียว
* สันดานเลวย่อมฆ่าวิชาให้เป็นหมัน
* อย่าเด็ดใบไม้ที่เคยให้ความร่มเย็นมารองนั่ง
* ดูคนอื่นเขาตลก ดีกว่าตัวเองเป็นตัวตลก
* กระเบื้องแผ่นเดียวมุงหลังคากันฝนไม่ได้
* ไม่มีอะไรเป็นกำไรเท่ากับการเรียนรู้
* ขาดทุนคือกำไร
* ผู้ฟังมากและไม่พูดทั้งหมด ย่อมได้รับการต้อนรับทั้งในห้องชั้นในและห้องโถง
* ความอดทน สามารถเปลี่ยนองุ่นดิบให้กลายเป็นน้ำเชื่อมหวานได้
* ความเชื่อมั่นเป็นหนทางนำไปสู่จุดหมาย
* โลกนี้ไม่ใช่ตู้เย็นที่จะแช่มนุษย์ให้นอนนิ่งๆ
* คนออกหน้ามิใช่คนนำหน้าเสมอไป
* การยอมเสียเปรียบเท่านั้น ที่จะมีมิตรที่ซื่อสัตย์ตลอดกาล
* ครั้งแรกไม่สำเร็จ ต้องลองอีกเป็นครั้งที่สอง
* ผู้ฉลาดย่อมไม่ชมสิ่งชั่ว
* ให้เสื้อคนที่ไม่มีเสื้อใส่ เขาจะไม่ลืมคุณท่านจนวันตาย
* ในเหตุการณ์สำคัญย่อมต้องการคนกล้า
* แม้หัวใจจะใหญ่โตเท่าโลก แต่เป็นหัวใจที่ไม่จดจำความผิดของตนไซร้ ก็ไร้ความหมาย
* หัวใจที่ดีที่สุดก็คือหัวใจที่มุ่งตอบแทน
* จงวิ่งให้เร็วที่สุดที่จะเร็วได้ ถ้าสิ่งที่สะบัดพริ้วอยู่ข้างหน้านั้นคือธงชัย
* จงรักษาความดีไว้ประดุจตัวบุ้งรักษาความคัน
* นกที่ขังไว้มิดชิดเท่าใด ถ้ามีโอกาสหลุดออกได้ มันจะบินเตลิดไปไกลแสนไกลเท่านั้น
* ของมีคม คนปากบอน เชื่อใจไม่ได้
* คนตาบอดยิ้มอย่างเป็นสุข เมื่อได้ยินคำพูดว่า "ทุกนารีงามสรรพเมื่อดับไฟ"
* ทะเลปราศจากคลื่นย่อมหมดงาม ชีวิตปราศจากอุปสรรคย่อมหมดรส
* รถแล่นบนถนนเรียบนาน คนขับมักหลับ
* ความมืดและความเงียบสงัด บันดาลความคิดแปลกๆ ใหม่ๆ ให้เกิดขึ้น
* ผู้ที่ไม่ยอมคบมิตร ก็เหมือนก้อนอิฐที่ถูกขว้างไปในป่า
* ผู้ไม่ยอมทำความดีให้ใครเห็นใจ ก็เหมือนเรือนหอที่ปราศจากนางห้อง
* อยากรู้นิสัยตนเองเป็นอย่างไร จงดูเพื่อนสนิทของเราเอง
* น้ำฝนที่เต็มจนกระทั่งล้นตุ่ม ก็ได้มาจากฝนที่หยดลงมาทีละหยด
* ชีวิตแม้จะเป็นเทียนเล่มสั้น แต่ก็เป็นดวงไฟที่สวยงามเมื่อได้มีโอกาสถือมัน แม้เป็นเวลาชั่วครู่
ยาม ก็ควรจะต้องชูให้มันลุกโชติช่วงชัชวาลเท่าที่มันจะสามารถลุกได้
* ยิ่งยกตนสูง คนจะยิ่งมองเห็นว่าต่ำ
* ยืนตายบนสองเท้าของเรา ดีกว่ามีชีวิตอยู่เพื่อคุกเข่าให้คนอื่น
* ชีวิตเปรียบเหมือนรถยนต์ ที่คนขับตะบึงไปตามถนนที่มียวดยานขวักไขว่ นอกจากจะ
ระวังไม่ให้รถของเราแล่นไปชนรถคันอื่นแล้ว ยังต้องระวังไม่ให้รถคันอื่นมาชนรถเราด้วย
* ความสำคัญของคนจน ไม่เคยถูกหยิบขึ้นมาพิจารณาในการประชุมใหญ่ของมหาเศรษฐี
* การหิวย่อมเหมือนกันทุกคน แต่การกินเท่านั้นที่แตกต่างกัน
* คิดการใหญ่ต้องไม่โอ้อวด
* ไม่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากสารทิศใด จะหยิบยื่นโอกาสมาให้แก่คนที่ไม่คิดสร้างโอกาส
* ผู้ทำความดีเพื่อความดีอย่างแท้จริงนั้น คือผู้ที่ไม่ต้องการคำสรรเสริญใดๆ ถึงแม้จะได้รับก็ตาม
* โอกาสมักเอื้อเฟื้อต่อผู้รู้จักคุณค่าของโอกาส
* ผู้รอบคอบเฉลียวฉลาด มักพบโอกาสที่ดีบ่อยครั้ง
* ช่างตีหม้อมิใช่ตีเพื่อให้แตก แต่ตีเพื่อให้งาม
* อาจารย์ที่ดีตีศิษย์มิใช่ตีเพราะโกรธ แต่ตีเพื่อความเจริญของศิษย์
* รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว รู้จักเห็นอกเห็นใจ เป็นสายสัมพันธ์ที่ยั่งยืน
* คำโกหก มีอยู่ในความรักมากกว่าความเกลียด
* ความหลับและราตรี มิได้เปลี่ยนนิสัยเลวของคนให้ดีขึ้นได้
* ความปลอดภัยมีอยู่ในการถูกติ มากกว่าในการถูกชม
* รู้จักอายเท่าไรน่านับถือเท่านั้น
* ที่ใดมีมือของความริษยาเอื้อมไปถึง ที่นั่นมีแต่ความเดือดร้อน
* ผลไม้เปลือกนอกไม่สวย เนื้อในมักหวาน
* ผีย่อมไม่หลอกผีด้วยกัน
* รอยร้าวของถ้วยชามยังมีทางประสานได้ แต่รอยร้าวในดวงใจไม่มีทางประสาน
* ทุกคนเริ่มเกิดพร้อมกับเริ่มต้นตาย
* กลิ่นใดไม่หอมเท่ากลิ่นแห่งความดี
* ก่อแล้วต้องสานเมื่อกิจการนั้นชอบธรรม
* น้ำหวานยิ่งดื่มมาก คอยิ่งแห้งมาก
* ศัตรูที่มองไม่เห็นเป็นศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด
* คนคุยมากก็เหมือนหม้อแตก มีอะไรย่อมไหลออกหมด
* จงนั่งอยู่บนหัวใจคน อย่านั่งอยู่บนหัวคน
* ผู้ไม่เคยต่อสู้กับความโชคร้าย ย่อมรับรองไม่ได้ว่ารู้จักตัวเองดี
* ไม่เคยผิดหวัง ย่อมไม่รู้จักคุณค่าของความผิดหวัง
* เสียดายไม้เรียว เด็กก็เสียคน
* ทำไม่ได้อย่าพร่ำสอน จะถูกประณามว่าดีแต่พูด
* แม้ฝนจะตกลงมาเป็นปลา ท่านก็ต้องชูจานของท่านให้สูงขึ้นอยู่ดี
* ถามสองครั้งดีกว่าหลงทางหนึ่งครั้ง
* คำเท็จไม่มีขา แต่เรื่องน่าอับอายนั้นมีปีก
* ตั้งใจจริงโดยไม่พูด ดีกว่าพูดแต่ไม่มีความตั้งใจ
* อย่าขายคุณความดี เพื่อซื้อความมั่งมี
* ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
* แม้ท้องฟ้าจะสงบ ก็อย่าเชื่อว่าท่านจะสบาย
* แม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะสูญสิ้น แต่อนาคตก็ยังเหลืออยู่
* คำว่าแพ้ไม่มีอยู่ในคนสู้
* ไม่ลองทำย่อมไม่รู้ว่าทำได้หรือเปล่า
* สองเหรียญในกระเป๋า เสียงดังกว่าร้อยเหรียญที่ยังมองไม่เห็น
#1 By ตุ้มเป๊ะ on 2008-02-26 13:38